Tuesday, June 29, 2010

எப்படி ஆப்பு வைக்கலாம்? - திரவிய நடராஜன்

CONSUMER PROTECTION ACT1986.

இச்சட்டம் தான் நுகர்வோர் பாதுகாப்பு சட்டம் என அழைக்கப்படுகிறது. 1986 ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 24 ம் தேதியன்று அமுலுக்கு வந்தது. ஏற்கனவே அமுலில் உள்ள சட்டத்தின் மூலம் நிவாரணம் பெற வாய்ப்பு இருந்தும் தனியாக ஒரு சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டதின் அடிப்படை நோக்கமே - எளிய முறையில், குறுகிய காலத்தில், செலவில்லாமல் நிவாரணம் பெற வேண்டும் என்பதே. சாதாரமாக, நுகர்வோர் வழக்குகள் பதிவு செய்யப்படும் பொழுது அது சிவில் வழக்காக மாறிவிடும். இதனால் வழக்கு, நீதிமன்ற நடைமுறைப்படியே நடை பெற்வதால் காலதாமதம் ஏற்படுவதுடன், பெரும் செலவும் ஏற்படும். பெரும் தொகை சம்பந்தப்பட்ட பிரச்சனைகள் உள்ளவர்கள் ஒரு சிலர் தவிர மற்றவர்கள் நீதி மன்றத்தை அணுகுவது இல்லை. இச்சட்டத்தின் மூலம் இந்த குறைபாடுகள் அனைத்தும் நீக்கப்பட்டுள்ளது. இனி அது பற்றி பார்க்கலாம்.

நுகர்வோர் நீதிமன்றங்களின் ( Consumer Court ) அமைப்பும், செயல்பாடும்:

கீழ் நீதிமன்றம், உயர் நீதிமன்றம், உச்ச நீதிமன்றம் என்று இருப்பதை போலவே இச்சட்டப்படி - மாவட்ட அளவில் " மாவட்ட நுகர்வோர் குறை தீர் மன்றங்கள்", மாநில அளவில் "மாநில ஆணையம்", தேசிய அளவில் " தேசிய ஆணையம்" அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

மாவட்ட நுகர்வோர் குறை தீர் மன்றம்:

20 லட்சம் ரூபாய் வரை நஷ்ட ஈடு கோரும் வழக்குகளை, மாவட்ட நுகர்வோர் குறைதீர் மன்றத்தில் தான் பதிவு செய்ய வேண்டும். நீதிமன்ற கட்டணம் எதுவும் செலுத்தவேண்டியது கிடையாது. இதனால் வழக்கு தொடருவதற்கு தகுதியே இல்லாத பிரச்சனைக்கெல்லாம் வழக்கு தொடர ஆரம்பித்தனர். இதில் எதிர் தரப்பி னரை பிளாக் மெயில் செய்பவர்களும் அடங்கும். இது போன்ற வழக்குகளுக்கு அவர்கள் ஆஜராவது கிடையாது. இதனால் வழக்கு தள்ளுபடி ஆகும் நிலை ஏற்பட்டது. இதனால் தவ்றே செய்யாத எதிர் தரப்பினர்களுக்கு காலவிரயம் மற்றும் செலவு ஏற்படுவதையும், நீதிமன்றத்தின் நேரம் வீணாவதையும் கருத்தில் கொண்டு 2006 ம் ஆண்டில் கீழ் கண்டவாறு கட்டணம் நிர்ணயம் செய்ய்ப்பட்டு ள்ளது.

1 லட்சம் ரூபாய் வரை நஷ்ட ஈடு கோரும் வழக்குகளுக்கு = 100 /-
1லட்சத்திற்கு மேல் 5 லட்சம் வரை = 200 /-
5 லட்சத்திற்கு மேல் 10 லட்சம் வரை = 400 /-
10 லட்சத்திற்கு மேல் 20 லட்சம் வரை = 500 /-

வழக்கு தொடர தேவையான தகுதிகள்:

1. வழக்கு தொடருபவர் நுகர்வோராக இருக்கவேண்டும். வழக்கு அவர் சம்பந்தப் பட்டதாக் இருக்கவேண்டும்.
2. நுகர்வோர், எந்த நுகர்வோர் குறைதீர் மன்றத்தின் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்ட எல்லைக்குள் ( Jurisdiction) இருக்கிறாரோ அதில் தான் வழக்கு தொடரவேண்டும்.
3. புகாருக்கான ஆதாரங்கள் இருக்கவேண்டும்.
4. பிரச்சனை ஏற்பட்டதிலிருந்து 2 வருடங்களுக்குள் வழக்கு தொடர வேண்டும்.

யார் மீது வழக்கு தொடர முடியும்?

1. நமக்கு பொருட்களை விற்பனை செய்பவர்கள் அனைவரும். இதில் தனியார், அரசு நிறுவனம் என்ற பாகுபாடு கிடையாது. அனைவருமே இதில் உட்படுவர்.

உதாரணம்: மளிகை கடை, டிபார்ட்மெண்டல் ஸ்டோர், பேக்கரி, சைக்கிள் - பைக் - கார் - லாரி விற்பனையாளர், மெடிகல் ஷாப், ரேஷன் கடை போன்றவை.

2. பணம் வாங்கிக்கொண்டு வழங்கப்படும் சேவைகள், தனியார் மற்றும் அரசு துறை நிறுவனங்கள் அனைத்துமே இதில் அடங்கும்.

உதாரணம் : மின்சார வாரியம், குடிதண்ணீர் சப்ளை, இன்ஸூரன்ஸ் கம்பெனி, வங்கிகள், மருத்துவமனைகள், கியாஸ் கம்பெனிகள், சப்-ரிஜிஸ்டிரார் அலுவலகம், போன்றவைகள்.

எந்தெந்த துறைகள் எல்லாம் இதில் அடங்கும் என சட்டத்தில் பட்டிய்லிடப் படவில்லை. காரணம். சேவை என்ற வார்த்தைக்கு முழுமையான விளக்கம் கொடுக்க முடியாது. வார்த்தைக்கான விளக்கம், வழக்குக்கு வழக்கு விரிவடையும் என்பதே உண்மை. உதாரணத்திற்கு சப்-ரிஜிஸ்டிரார் ஆபீஸை எடுத்துக்கொள்ளலாம். இந்த சட்டம் வந்த பின்பு, பலர் இந்த அலுவலகத்தில் அவஸ்தை பட்டு வந்தாலும், இது அரசு அலுவலகம் என நினைத்து விட்டு விட்டனர். பல வருடங்கள் இப்படியே கழிந்தது.

ஒரு சில வருடங்களுக்கு முன்பு ஒருவர் ஒரு சொத்து வாங்க முடிவு செய்து, அதற்கு சம்பந்தப்பட்ட சப்-ரிஜிஸ்டிரார் அலுவல்கத்தில் வில்லங்க சர்டிபிகேட்டிக்குரிய கட்டணத்தை செலுத்தி விண்ணப்பம் செய்தார். எந்த வில்லங்கமும் இல்லை என சர்டிபிகேட் கொடுத்து விட்டனர். அதை நம்பி, அவர் அந்த சொத்தை வாங்கி விட்டார். அதன் பின்பு தான், அதில் வில்லங்கம் இருப்பது தெரிய வந்தது. அதனால் அவருக்கு நஷ்டம் ஏற்பட்டது. தவறான வில்லங்க சர்டிபிகேட் டிப்பார்ட்மெண்ட் கொடுத்ததினால் தான் நஷ்டம் என்றும், வில்லங்க சர்டிபிகேட் வழங்குவது என்பது பணத்தை பெற்றுக்கொண்டு வழங்கப்படும் சேவை என்பதால், நுகர்வோர் பாதுகாப்பு சட்டப்படி குறைபாடான சேவை என்பது அவர் முடிவு. அவர் நுகர்வோர் குறைதீர் மன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்தார். அரசு தரப்பில், நுகர்வோர் பாதுகாப்பு சட்டப்படி தங்கள் மீது வழக்கு தொடர முfடியாது என்றும், சர்டிபிகேட்டில் தவறுகள் இருந்தால் இலாகா பொறுப்பு அல்ல" என குறிப்பிட்டே வழங்கட்டுள்ளதால் தாங்கள் பொறுப்பல்ல என வாதம் செய்தனர். ஆனால் அவர்களின் ஆட்சேபனையை நிராகரித்த் நீதிமன்றம் மனுதாரருக்கு நஷ்ட ஈடு வழங்க உத்தரவிட்டது. இது சட்டம் பற்றிய விளக்கம் விரிவடையக் கூடியது என்பதற்கு ஒரு உதாரணம்.

வழக்கு தொடர தேவையான முன் நடவடிக்கைகள்:

உதாரணத்திற்கு நாம் ஒரு கடைக்குப்போய் ஒரு பொருள் வாங்குகிறோம் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அதன் பாக்கிங்கில் போடப்பட்ட விலைக்கு அதிகமாக பணம் வாங்கினாலோ, எடை மற்றும் அள்வு குறைவாக இருந்தாலோ அல்லது தரம் குறைவாக இருந்தாலோ உடனடியாக அதைப் பற்றி கடைக்காரரிடம் சுட்டிக்காட்டுங்கள். அவர் தவறை சரி செய்ய மறுத்தால், அவருக்கு நீங்களே " குறைபாடுகளை சுட்டிக்காட்டி அதை சரி செய்யா விட்டால் நுகர்வோர் வழக்கு தொடரப்படும்" என அத்தாட்சியுடன் கூடிய பதிவு தபாலில் நோட்டீஸ் அனுப்புங்கள். அவருக்கு நோட்டீஸ் பட்டுவாடா செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதற்கான் ஆதாரத்தை நோட்டீஸ் காப்பியுடன் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அதைப் போலவே பொருள் வாங்கியதற்கான ரசீதையும் பத்திரமாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

விலை சம்பந்தப்பட்ட பிரச்சனை என்றால், விலை அச்சடிக்கப்பட்ட பாக்கிங் கவரை பத்திரமாக வைத்திருங்கள்.

தரம் சம்பந்தப்பட்ட பிரச்சனை என்றால், அதே பாக்கிங் கவருடன் பொருளை பாக் செய்ய்து வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

எடை சம்பந்தப்பட்ட பிரச்சனை என்றால், நீங்கள் பாக்கிங்கை பிரிப்பதற்கு முன்பே எடை குறைவு என்பதை ஊர்ஜிதம் செய்து விட்டு பாக்கிங்கை பிரிக்காமல் இருக்க வேண்டும். ஒரு வேளை பிரித்துவிட்ட பின்பு தான் எடை குறைவை கண்டு பிடித்தீர்கள் என்றால், பிரிக்கப்பட்ட பாக்கிங்கை ஆதாரமாக வைத்து வழக்கு தொடர முடியாது. எனவே மற்படியும் அதே கடைக்கு போய், அதே பொருளை, பில் போட்டு வாங்கிக்கொளுங்கள்.

இப்பொழுது சேவை சம்பந்தப்பட்ட பிரச்சனை என்றால், சேவைக்கான ரசீது இருக்கவேண்டும். முன்பு குறிப்பிட்டபடியே சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு நோட்டீஸ் அனுப்புங்கள். எல்லா அத்தாட்சிகளையும் பத்திரமாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

20 comments:

  1. ந‌ல்ல‌ த‌க‌வ‌ல்க‌ள் சார்... ப‌ல‌ விப‌ர‌ங்க‌ள் தெரிந்து கொண்டேன்... தொட‌ருங்க‌ள்..

    ReplyDelete
  2. நல்ல பதிவு. தெளிவான விளக்கம். பாராட்டுக்கள்

    ReplyDelete
  3. தங்கள் வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி நாடோடி!

    ReplyDelete
  4. நல்லதொரு விழிப்புணர்வு கட்டுரை..
    நன்றிகள்

    ReplyDelete
  5. தங்கள் வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி அனானி அவர்களே

    ReplyDelete
  6. யூர்கன் க்ருகியர் said...

    /// நல்லதொரு விழிப்புணர்வு கட்டுரை..
    நன்றிகள்////
    தங்கள் வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி

    ReplyDelete
  7. very informative. Thank you, sir!

    ReplyDelete
  8. வாங்கம்மா சித்திரா! அமெரிக்காகாரிக்கு இது பிரயோஜப்படாதே!

    ReplyDelete
  9. நல்ல தகவல். தொடருங்கள்

    ReplyDelete
  10. சீனியர் சிங்காரம் said...

    /// நல்ல தகவல். தொடருங்கள்///

    தங்கள் வருகைக்கு நன்றி

    ReplyDelete
  11. தகவலுக்கு நன்றி சார். நிறைய விசயங்களை தெரிந்து கொண்டேன்.

    ReplyDelete
  12. மிக நல்ல பதிவுங்க.ஆனா இத நா ஏற்கனவே உங்க வலைல பாத்த மாதிரி இருக்கே.மீள்பதிவோ?.நானும் பதிவர்தாங்க
    http://sengool.blogspot.com

    ReplyDelete
  13. ஆமாம் செங்கோல். இதை இரண்ண்டுபதிவாக பல மாதங்கஊக்கு முன் போட்டிருந்தேன். ஆனால் பலர் இதைப்பற்றி திரும்ம்ப திரும்ப விளக்கம் கேட்டதால் மீள் பதிவாக போட்டிருக்கிறேன். வருகைக்கு நன்றி

    ReplyDelete
  14. இந்தியாவில் நுகர்வோர் பாதுகாப்பு சட்டம் செயல்படுத்தப் படுகின்றதா அல்லது காகித சட்டமாக மட்டுமே உள்ளதா என அறிய விரும்புகிறேன்.

    நுகர்வோர் பாதுகாப்பு சட்டம் என்பது இரண்டாம் பட்சம்தான்.நுகர்வோர் சார்ந்த துறைகள்(முக்கியமாக உணவு சார்ந்தவை-முனிசிபாலிட்டி)தனது கடமைகளை சரியாக செய்தாலே போதும் நீதிமன்றங்களின் படிகளை மிதிப்பது தவிர்க்கப்படும்.

    ReplyDelete
  15. ராஜ நடராஜன் said...

    /// இந்தியாவில் நுகர்வோர் பாதுகாப்பு சட்டம் செயல்படுத்தப் படுகின்றதா அல்லது காகித சட்டமாக மட்டுமே உள்ளதா என அறிய விரும்புகிறேன் //

    வாருங்கள் நண்பரே!
    தாங்கள் எந்த் ஊரில் இருக்கிறீகள் என தெரியவில்லை. சென்னையில் என்றால் மைலாப்பூரில் ஆர். கே மட் ரோடில் இருக்கும் மாவட்ட நுகவோர் நீதிமன்றம் சென்று பாருங்கள்.தினசரி எத்தனை வழக்குகள் பதிவு செய்யப்படுகிறது, விசாரிக்கப்படுகிறது என்பது உங்களுக்கு புரியும்.

    தவறாக புரிந்துகொண்டுள்ளீர்கள்.
    நுகர்வோர் பாதுகாப்பு பொறுப்பு உணவு வழங்கல் துறையுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. அவ்வளவுதான்.

    உணவு சார்ந்தவை என்று எதை கூறுகிறீகள்? அதில பல் உண்டு. உணவுப்பொருட்கள் உற்பத்தி, வியாபாரம், உணவு விடுதிகள், ரேஷன் வினியோகம் என பல். இவை ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனியாக சட்டங்கள் உண்டு.
    நகராட்ச்சிக்கு என்று தனி சட்டம் உண்டு. எனவே நுகர்வோர் சட்டத்திற்கும் நகராட்சிக்கும் சம்பந்தம் கிடையாது.
    நுகர்வோர் சட்டம் என்பது காசுக்கு பொருட்களை விற்பனை செய்பவர்கள், சேவையை வழங்குபவர்கள் இவர்களிடமிருந்து நுகர்வோருக்கு பாதுகாப்பு வழங்குவது தான் அதன் நோக்கம்.
    புரிந்து கொண்டிருப்பீர்கள் என நினைக்கிறேன்.

    ReplyDelete
  16. அருமையான கட்டுரை திரவிய நடராஜன் அவர்களே. இந்த சட்டத்தில் மருத்துவர்களும் வருவார்களா? ஆனால் பாதி பொருட்கள் ரசீது இல்லாமல்தானே விற்கப்படுகின்றன?

    ReplyDelete
  17. அமர பாரதி said...

    /// அருமையான கட்டுரை திரவிய நடராஜன் அவர்களே. இந்த சட்டத்தில் மருத்துவர்களும் வருவார்களா? ஆனால் பாதி பொருட்கள் ரசீது இல்லாமல்தானே விற்கப்படுகின்றன ///

    வாருங்கள் நண்பரே. ராஜநடராஜனின் பிண்ணூடத்திற்கான என் பதிலில் குறிப்பிட்டுள்ளதை பாருங்கள்
    " நுகர்வோர் சட்டம் என்பது காசுக்கு பொருட்களை விற்பனை செய்பவர்கள், சேவையை வழங்குபவர்கள் இவர்களிடமிருந்து நுகர்வோருக்கு பாதுகாப்பு வழங்குவது தான் அதன் நோக்கம்."
    காசு வாங்கிகொண்டுதானே அவர்களும் வைத்தியம் செய்கிறார்கள் இல்லையா? அவர்களும் அடங்குவர்.
    பில் கொடுக்காமல் பொருட்களை விற்பது வணிகவரி சட்டப்படி தண்டனைக்குறியது.

    ReplyDelete
  18. sir, நல்லா இருக்குது மிக்க நன்றி. லீகல் நோட்டீஸ் அனுப்பும் போது நஷ்டஈடு தொகையை அதில் குறிப்பிட வேண்டுமா?

    ReplyDelete
  19. சார் நான் ஒரு மாதத்திர்கு முன்பு Bluestar A/C sathya agency dealerரிடமிருந்து வாங்கினேன்.வாங்கிய புதுயதில் MasterPCB Boardல் பழுதாகியது பின்பு அதனை சரிசெய்து கொடுத்தனர்.இப்பொயுது Low Cooling problem இருக்கு.இப்போது நான் Compliant பதிவு செய்வதாயின் யார்மீது செய்யமுடியும் ஐயா Bluestar அல்லது Dealer sathya agency
    நன்றி
    கங்காதரன்

    ReplyDelete